Osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej. W szczególności skierowanie do placówki dotyczy osób samotnych (nie posiadających wstępnych oraz zstępnych).
Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny
Opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnoszą:
1) mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70% tego dochodu;
2) małżonek, zstępni przed wstępnymi -(dzieci, wnuki, rodzice) zgodnie z umową zawartą w trybie art. 103 ust. 2:
3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej – w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatami wnoszonymi przez osoby, o których mowa w pkt 1 i 2.
UWAGA: W przypadku osób, które wymagają wzmożonej opieki medycznej właściwą placówką do zapewnienia odpowiedniej pomocy jest Zakład Opiekuńczo-Leczniczy. Ocena stanu zdrowia osoby ubiegającej się opiera się na podstawie skali Barthel.

